TOPR realizuje zadania ratownictwa górskiego dzięki środkom finansowym MSWiA

 

30 lat od rejestracji reaktywowanego TOPR

13 listopada 1991 r. po wieloletnich staraniach ratowników tatrzańskich, zostało sądownie potwierdzone usamodzielnienie Grupy Tatrzańskiej Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (GT GOPR) i jej powrót do nazwy, idei, dokumentów i znaku stworzonego przez Mariusza Zaruskiego, Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (TOPR). 

Za datę powstania TOPR uważa się 29.10.1909 r., dzień zatwierdzenia statutu TOPR. Do 1952 r.  działało w organizacyjnym związku z PTT (w czasie okupacji pod nazwą Tatra-Bergwacht) i do 1952 r. pod własną nazwą. W 1952 r. powstało GOPR zrzeszające regionalne grupy z wszystkich rejonów górskich kraju. W tym czasie, do 1956 r. TOPR działało w pod własną nazwą, a po reorganizacji GOPR stało się Grupą Tatrzańską GOPR. „Wchłonięcie” TOPR do GOPR odbyło się w latach powszechnego centralizowania większości organizacji społecznych i państwowych przebiegające z co najmniej brakiem entuzjazmu lub biernym oporem reorganizowanych. Takie też były wspomnienia znacznej grupy naszych starszych kolegów. Przez kolejne lata narastały problemy wynikające z podstawowych różnic w zrozumieniu w GOPR odrębności ratownictwa w terenie alpejskim jakim są Tatry. Zasadniczo wyłączne dla działań w Tatrach, specjalistyczne potrzeby sprzętowe i szkoleniowe w ratownictwie tatrzańskim i brak zrozumienia dla tych potrzeb doprowadziły w drugiej połowie lat 80. XX w. rozpoczęcia działań powrotu do samodzielności organizacyjnej i tradycji TOPR z 1909 r. Lata transformacji ustrojowej przełomu lat 80/90 nie sprzyjały tym działaniom Rady GT GOPR wspieranej właściwie przez wszystkich członków grupy z ważnym, silnym wsparciem seniorów ratownictwa tatrzańskiego, działających jeszcze w czasach TOPR. Niezwykła siła głosu wynikająca z jedności jaką tworzyli w dążeniu do reaktywowania TOPR ratownicy tatrzańscy doprowadziła do zwycięstwa osiągniętego na sali rozpraw nowosądeckiego sądu 13 listopada 1991 r. Odzyskaliśmy nazwę, dokumenty i znak TOPR. Następne lata, rozwój nowoczesnego ratownictwa tatrzańskiego i jego wysoki poziom są dowodem, że tamte, historyczne już, nazywane wówczas „rozłamowymi” starania, były organizacyjnie, społecznie i moralnie uzasadnione.

                 Ratownicy tatrzańscy

 

 

Mariusz Zaruski

 

 

Pierwsza drużyna TOPR

 

 

Józef Uznański

 

 

Piotr Malinowski przyjmuje śmigłowiec w rejonie Beskidu

 

 

Pilot Tadeusz Augustyniak

 

Fundacja TOPR

  

Aplkacja Ratunek

 

www.bezpieczniewgory.pl

www.nfosigw.gov.pl         www.wfos.krakow.pll

Realizujemy zadanie współfinansowane ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie.

exte end ext